Mijn eerste Go-mai mes, een koksmes dat ik met de hand smeedde in Groningen. Go-mai zijn vijf lagen: een harde 80CrV2-kern (een koolstofrijk staal met chroom en vanadium dat een fijne snede krijgt en roest als je het nat laat liggen), aan weerszijden een dunne laag nikkel en daarbuiten de bekleding. Ik heb het geëtst in koffie. De punt is een K-tip, een schuin aflopende punt in de stijl van het Japanse kiritsuke (een mes met rechte snede en schuine punt) die goed is voor fijn werk als insnijden en bijsnijden. Dit is ook het eerste lemmet waarin ik een distal taper smeedde: het lemmet wordt dunner richting de punt, dus de punt is licht en het gewicht blijft bij het heft. Het heft is teak met African blackwood, en de ring tussen lemmet en heft is ook African blackwood. Dit mes is verkocht, maar je kunt iets vergelijkbaars laten maken.
Verzorging
Was het mes met de hand en droog het na gebruik af, met de katoenen doek waarin het kwam of een theedoek. Koolstofstaal kan roesten en verkleuren. De donkere laag die dan ontstaat heet patina, en die beschermt het staal en geeft je mes zijn karakter. Laat nooit zuren op het lemmet staan, ze verkleuren het en breken de patina af. Zet de snede aan met een aanzetstaal, vlak voor of direct na gebruik.